مبحث هجدهم استعدادیابی از منظر رواننشاسی ورزشی

مبحث هجدهم:استعدادیابی از منظر روانشناسی ورزشی
از سلسه مباحث کاربردی در حوزه روانشناسی ورزشی
تهیه و تدوین:مجید کرامتی مقدم
همیشه در محافل ورزشی و روشن فکرانه از تفاوت استعدادیابی در ورزش ایران و دیگر کشورها بحث به میان می آید.
اغلب دلیل موفقیت کشورهای توسعه یافته در ورزش را همین بحث استعدادیابی می دانند. 
مطلبی که همیشه مسکوت مانده این است که ظاهر فرد و نهایتا پیکرسنجی می تواند بهترین گزینش افراد در انتخاب و پیش بینی موفیقت آنها در آینده ورزشی شان باشد.
اما در کشورهای توسعه یافته به اولویت های روانی در هر رشته ورزشی هم توجه خاصی شده و همین مساله از چشمان کارشناسان ما پنهان مانده است.
 به عنوان مثال در کتاب شناسایی و پرورش استعدادها در ورزش که به همت دکتر محمد اسماعیل افضل پور و همکارانش اولویت های روانی هر رشته به این شکل آمده است:
بسکتبال:هوش تاکتیکی
مشت زنی:قدرت تمرکز، جسارت
دوچرخه سواری:برانگیختگی
شیرجه:مقاومت در برابر فشار روانی
قایق رانی:انگیزه بالا، حس رقابت جویی
تیراندازی: قدرت تمرکز و تعادل هیجانی
هندبال:خلاقیت، روحیه جنگندگی
بدمینتون:تمرکز، ابتکار و خلاقیت
سنگ نوردی:زمان واکنش خوب، انگیزه بال
ا
توضیح تکمیلی??????
در مثالهای بالا اولویت مولفه  های روانی در رشته های مختلف ورزشی آورده شده است که می تواند در کنار پیکرسنجی حالات روحی روانی فرد را هم سنجیده و در صورت تایید همه فاکتورها به رشته ای که بیشترین همخوانی را دارد هدایت شود.
متاسفانه در ایران برخی مربیان ورزشی برای جذب شاگرد بیشتر بدون در نظر گرفتن استعداد فرد، خانواده اش را مجاب می کند که در کلاسهای ورزشی یا هنری آنها شرکت کنند.
برخی دیگر نیز همین که مثلا فرد بلند قد باشد بسکتبال، والیبال را تجویز می کنند و اگر کوتاه قد باشد کشتی و وزنه برداری را!!
امیدوارم رویکرد علمی و دلسوزانه ای در حوزه استعدادیابی جایگزین این رفتار شود.
@mentalskills
/ 0 نظر / 33 بازدید