حذف شطرنج از بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴

اسکیت، ورزش‌های صفحه‌ای(شطرنج، شیانگ‌چی و ویچی)، بیلیارد، دراگون بت و رقص ورزشی که در بازی‌های آسیایی قبلی بر‌گزار شدند، 6 رشته‌ای بودند که از فهرست بازی‌های آسیایی 2014 حذف شدند و به جای آن رشته کامپوند تیراندازی با کمان برای نخستین‌بار در مسابقات تیروکمان بازی های آسیایی بر‌گزار می شود.(منبع: سایت رخ)

 

به بهانه ی حذف شطرنج از مسابقات آسیایی

شطرنج علم، هنر، ورزش یا کوتاه ترین دیوار!

مجید کرامتی: در پی حذف شطرنج از بازی های آسیایی و پیش تر آموزشگاهی

برای چندمین بار ثابت شد که کوتاه ترین دیوار متعلق به شطرنج است و این داخل و خارج از کشور ندارد!

این بازی یا ورزش که بیش از هزار سال قدمت دارد و جزء اولین بازی ها و سرگرمی های انسان بوده! همواره با بی مهری مجامع ورزشی مواجه بوده و هست.

 کاش به جای تفکر و فواید بیشمارش به گونه ای در رنسانس متحول می شد که به جای سکوت، فریاد بود و به جای خویشتنداری، پرخاشگری حرف اول را می زد!

کاش به جای پوشش بازیکنانش، عریانی بود و به جای منطق بازی، بی منطقی حکم فرا می شد!

کاش به جای قناعت بازیکنان و سادگی محافل شطرنجی، هزینه های میلیاردی صرف جابه جایی و شرط بندی اش می شد!

کاش به جای چند عدد مهره، یک عدد توپ، شمشیر، راکت یا گرزی دستمان می دادند! آنگاه شاید بیشتر در ذهن مسئولین امر ماندگار می شد و احتیاج به ای کاش های دیگرم نبود!

/ 2 نظر / 7 بازدید

باید با رمز و رازها و جاذبه های پنهان بازی شطرنج آشنا بود تا بتوان از تماشای آن لذت برد آن هم در صورتی که امکانات کافی جهت دریافت زنده ی مسابقات موجود باشد سرعت اینترنت پایین نباشد و هزار اما و اگر دیگر (البته مشکل اخیر خاص ایران و معدودی از کشورهاست) اغلب افراد با سطوح مختلف سواد و دانش و هوش از تماشای فوتبال لذت می برند اما چند نفر را در عمر خود دیده اید که با اشتیاق میل به تجزیه تحلیل یک بازی شطرنج داشته باشند.افرادی مانند ایرج روزدار. انسانهایی چنین نادر و نسبت به کل جمعیت انگشت شمار. دیوار شطرنج کوتاه نیست جاذبه هایش دیریافتنی است و به همین سبب از دیده ها رفته و در دل های کمی جای دارد. تبلیغات در آن سرمایه گذاری کمی انجام می دهد چون مخاطبان اندکی دارد و در این چرخه با دست خود خودش را حذف کرده است. شطرنج در شتاب زندگی امروز به افرادی فکور احتیاج دارد تا باززایی شود.

در ورزش تیر و کمان قدرت ذهن و توانایی بدن با هم هماهنگ و هم راستا هستند. آیا پاتیناژ طرفدار دارد صرفا چون لباس بازیکنانش نیمه عریان است؟ نه. چون مخاطب توانایی جسم یک انسان دیگر را در حالتی غرق در موسیقی می بیند. اما تماشاچی یک بازی شطرنج چه می بیند؟ تنها در صورتی لذت خواهد برد که ذهنش به اندازه ی ذهن یک شطرنجباز توانا باشد. شاید یک بیننده ی فوتبال نتواند ارنج تیم مورد علاقه اش را بچیند اما می تواند از حسن انتخاب مربی و نحوه ی چینش بازیکنان لذت ببرد. باید این نکته را بپذیریم که شطرنج همه فهم نیست و این راز تنها ماندن آن است.