جایگاه ورزش در شبکه ی افلاک کجاست؟
ساعت ٤:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٤/۱٢  کلمات کلیدی: مقالات- داوری ومربیگری در شطرنج ، گالری عکس

سری به آرشیو نشریه(دو هفته نامه) وزین لرستان ورزشی انداختم! 5 سال پیش، با مشورتی که با دوست و همکار عزیزم محمدرضا جایدری انجام شد به موضوع ورزش در شبکه استانی افلاک پرداختیم. حاصل کار مقاله ای دو قسمتی بود که در شماره های 3 و 4 نشریه منتشر شد. قسمت اول مقاله را با هم مرور کنیم:

نشریه لرستان ورزشی

شماره سوم دو هفته نامه تخصصی ورزش لرستان

شنبه 10 مرداد 1388

جایگاه ورزش در شبکه افلاک کجاست

مجید کرامتی مقدم:

با توجه به اهمیت اطلاع رسانی صدا و سیما در پیشبرد ورزش و فرهنگ ورزشی و ارتقاء آن که منجر به کاهش ناهنجاریهای اجتماعی و بالا بردن سلامت جامعه می گردد، بر آن شدیم تا برنامه های ورزشی شبکه ی استانی افلاک را از طریق نظرسنجی مورد نقد و بررسی قرار دهیم.


به هر حال ما به بخش ورزش می پردازیم و مقصودمان تعالی بخشیدن به جایگاه والای سلامت و تندرستی فردی است که یقیناً سلامت اجتماعی را نیز در پی خواهد داشت.

سیمای مرکز لرستان(افلاک) از سال 1381 به عنوان شبکه ای مستقل راه اندازی گردید. پیش از آن فقط صبح روزهای جمعه برنامه های استانی به مدت حدود 4 ساعت روی آنتن می رفت که اختصاص به پخش برنامه های طنز، سرگرمی، ورزشی، اجتماعی و خانواده داشت و اگر بگوییم نیمی از اقبال کنونی این شبکه به زیرساخت آن روز برمی گردد سخن به گزاف نگفته ایم!

از آن 4 ساعت برنامه که جمعه ها پخش میشد، نیم ساعت به برنامه های ورزشی با تهیه کنندگی آقایان رشنو و سپس لشنی با اجرای خوب استاد شیران اختصاص داشت که الحق و الانصاف در پوشش رشته های مختلف ورزشی و مسابقات برگزار شده نهایت اهتمام را به کار می بستند.

نمی دانیم چطور شد با تاسیس شبکه افلاک که هر روز از ساعت 17 برنامه هایش آغاز می شد و تا ساعت یک بامداد ادامه داشت، مدت برنامه های ورزشی همان نیم ساعت در هفته باقی ماند!

برای 5 سال، برنامه ی نگاهی به ورزش استان با رویکردی ابتدایی و ساده به مقوله ورزش از این شبکه روی آنتن رفت. بدون آن که نفعی برای ورزش لرستان داشته باشد، چرا که آیتم های این برنامه، تقلیدی از برنامه های درجه چندم ورزشی شبکه های سراسری بود و البته در سطحی بسیار پایین تر از آنها! مثلاً به اجرای حرکات نرمشی و کششی با امکانات محدود و نفرات ناهماهنگ می توان اشاره کرد. گاه نیمی از زمان برنامه به سخنرانی یک متخصص فیزوتراپ اختصاص می یافت که به صراحت بگویم برای من ورزشکار لرستانی بسیار خسته کننده و بی فایده بود!

از سوی دیگر در آیتم های دیگر این برنامه از همان 7 سال پیش تا امروز تغییری حاصل نشده و مدام به مصاحبه با ورزشکاران مختلف پرداخته می شود. طرح سوال های همیشگی و خسته کننده توسط گزارشگران که مثلاً: مقام های شما در ورزش؟ یا رابطه درس با ورزش؟ و...

آیا تهیه کنندگان محترم در این 7 سال یک بار به دنبال جواب سوال های ورزشکارانی که با آنها مصاحبه کرده اند رفته اند؟ و یا از مسئولی بازخواست نموده اند؟ این مصاحبه های تکراری چه فایده و توجیهی دارد جز این که تک و توک افرادی دل به این خوش کنند که تصویرشان در صدا و سیمای استانشان پخش شده است؟

درست است که در برنامه های ورزشی باید اصولی از سوی سازندگان و تهیه کنندگان رعایت شود ولی نباید این موارد سلیقه ای بوده و باب میل صدا و سیمایی ها باشد! مگر آنها برنامه ها را برای خودشان می سازند و فقط قصد دارند خودشان ببینند؟ آنها باید خودشان را جای مردم بگذارند و علائق آنها را بسنجند. حداقل در برنامه های ورزشی باید اینگونه باشد.

سال 82 برنامه ای نصف و نیمه به نام آلبوم قهرمانان از این شبکه پخش شد که انصافا از برنامه های نگاهی به ورزش استان که اسماً اختصاص به ورزش داشت. بهتر بود! معلوم نشد چرا این برنامه پس از چند ماه دیگر پخش نشد! از سال 86 برنامه ای میزگردی با نام دایره ی ورزش سیمای افلاک اضافه شد که از نیمه سال 87 به عصر ورزش تغییر نام یافت.

اگر چه این برنامه ها نیز محلی برای سخنرانی و شعار دادن مسئولان ورزش اند و فضای بسته ی برنامه که تماماً در استودیو می گذرد به خسته کننده بودن آن کمک کرده، اما حداقل دل ما خوش است که مدت زمان برنامه های ورزشی افزایش یافته است و از این بابت از مسئولان سیما تشکر می کنیم. سوال دیگر که در این باب مطرح است این است که این برنامه ها نباید محلی برای دفاع از مسئولان باشد و روی اعصاب بینندگان راه برود.

نویسندگان و مجریان این برنامه ها باید با داشتن آگاهی و اطلاعات ورزشی راه فرار را بر مسئولان دعوت شده به برنامه ببندند و آنان را در مورد ناکامی ها که در ورزش استان فراوان است مورد مواخذه قرار دهند.از دیگر اشکالات این برنامه های میزگردی کلیشه ای، تکراری بودن سوالات و مدعوین هستند، آن چنان که برخی روسای هیات های ورزشی قریب به 7 بار در این برنامه ها حضور یافته اند و حرف جدیدی برای گفتن نداشته اند و زمان برنامه را با صحبت های تکراری از قبیل تاریخچه ای از ورزش خود یا عنوان های کسب شده توسط قهرمانان پر کرده اند.

آیا این نوعی کلاه نهادن بر سر خود و دیگران نیست؟ بعضی وقت ها شرم این را داریم که نکند مهمانی از خارج از استان این برنامه ها را ببیند و ما را مورد تمسخر قرار دهد!

چه خوب است هندبال، کشتی و دو و میدانی لرستان را روزی در کشور سر آمد بودند را حمایت کنند و زیر پر و بال آنها را بگیرند و حرکتی نو در تشویق دیگران برای روی آوردن به این رشته ها انجام دهند. عزیزان صدا و سیما باید بدانند که ورزش فقط فوتبال نیست!

تا کی در پیله ی تکرار ملال آور باقی بمانیم؟

بهتر نیست گامی بلند و رو به جلو برداریم؟